ΜΕΡΟΣ 2
Μέχρι το μεσημέρι, ο Ντάνιελ δημοσίευε φωτογραφίες από ένα ιδιωτικό καταμαράν. Η Βανέσα φορούσε το βραχιόλι που μου είχε πει κάποτε ότι είχε χάσει.
Η λεζάντα του έγραφε: «Επιτέλους ζω για τον εαυτό μου».
Αποθήκευσα κάθε φωτογραφία με χρονικές σημάνσεις.
Τότε τηλεφώνησα στη Μάρα Τσεν, μια δικηγόρο διαζυγίων που κάποτε με είχε προσλάβει ως πραγματογνώμονα μάρτυρα. Έφτασε στο νοσοκομείο φορώντας κοστούμι, έτοιμη για μάχη.
«Πλαστοποίησε την υπογραφή σου, άδειασε έναν προστατευμένο οικογενειακό λογαριασμό και χρησιμοποίησε χρήματα της εταιρείας για ένα ταξίδι ερωτικών σχέσεων», είπε. «Άγγιξε και την ξεχωριστή σου περιουσία;»
«Νομίζω ναι.»
Της έδωσα το λάπτοπ μου.
Μαζί, αποκαλύψαμε μεταφορές δεκαοκτώ μηνών από τα δικαιώματα μου στην Northstar Advisory, μια εικονική εταιρεία που είναι καταχωρημένη στον αδελφό της Βανέσα. Ο Ντάνιελ είχε κλέψει άλλα 112.000 δολάρια, υποθέτοντας ότι η εγκυμοσύνη με είχε αφηρήσει τόσο πολύ που δεν μπορούσα να το προσέξω.
Η Μάρα με κοίταξε και είπε: «Διάλεξε τη λάθος γυναίκα».
«Όχι», απάντησα. «Παντρεύτηκε τη λάθος γυναίκα».
Κινηθήκαμε προσεκτικά.
Αρχικά, η Μάρα υπέβαλε επείγουσα αίτηση για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων του γάμου και διακοπή περαιτέρω μεταφορών. Στη συνέχεια, επικοινώνησε με το τμήμα απάτης της τράπεζας και ανέφερε την πλαστογράφηση της υπογραφής. Επειδή οι κατηγορίες για τη Χαβάη εξακολουθούσαν να εκκρεμούν και ο λογαριασμός είχε ιατρικό σκοπό, η τράπεζα πάγωσε τις κάρτες του Ντάνιελ κατά τη διάρκεια της έρευνας.
Δεν ακύρωσα εγώ ο ίδιος τις πτήσεις του. Αυτό θα ήταν ασήμαντο και ενδεχομένως παράνομο.
Αντ' αυτού, η Μάρα ενημέρωσε τον εργοδότη του Ντάνιελ ότι τα κεφάλαια της εταιρείας φαινόταν να έχουν χρησιμοποιηθεί για προσωπικά ταξίδια. Η εταιρεία ακύρωσε την άδεια του ξενοδοχείου και τις πτήσεις επιστροφής για να αποτρέψει περισσότερες μη εξουσιοδοτημένες δαπάνες.
Στις 2:17 μ.μ., ο Ντάνιελ τηλεφώνησε.
«Τι έκανες;» φώναξε απότομα.
Η Λίλι κοιμόταν ακουμπισμένη στο στήθος μου.
«Ανέφερα απάτη», είπα.
«Η κάρτα μου απορρίφθηκε μπροστά σε όλους.»
«Τότε ζήτα από τη Βανέσα να πληρώσει.»
Σιωπή.
«Ούτε οι κάρτες της λειτουργούν.»
Φυσικά και δεν ήταν. Οι λογαριασμοί της είχαν λάβει χρήματα συνδεδεμένα με τη Northstar, και η τράπεζα τους είχε επισημάνει κι αυτούς.
Ο Ντάνιελ χαμήλωσε τη φωνή του. «Φτιάξε αυτό, Κλερ».
«Αδειάσατε το ταμείο έκτακτης ανάγκης για το νεογέννητό μας όσο ανάρρωνα από την επέμβαση.»
«Είχα σκοπό να το βάλω πίσω.»
«Με τι;» ρώτησα. «Τα χρήματα που έκλεψες από τα δικαιώματα μου;»
Ο ωκεανός πίσω του ακούστηκε ξαφνικά πολύ ήσυχος.
Τότε η Βανέσα άρπαξε το τηλέφωνο.
«Δεν ζηλεύεις κανέναν», σφύριξε. «Ο Ντάνιελ είπε ότι το λογισμικό σου δεν φτιάχνει σχεδόν τίποτα».
Χαμογέλασα.
Δεν είχε ιδέα ότι το λογισμικό μου είχε μόλις λάβει άδεια από ένα εθνικό δίκτυο νοσοκομείων. Η πρώτη πληρωμή—460.000 δολάρια—έπρεπε να καταβληθεί τον επόμενο μήνα σε ξεχωριστό καταπίστευμα που ο Ντάνιελ δεν μπορούσε να αγγίξει.
«Απολαύστε τη σουίτα», είπα. «Η εταιρεία ασφαλείας ελέγχει ποιος την πλήρωσε.»
Η φωνή της έσπασε. «Τι;»
Τερμάτισα την κλήση.
Μέχρι τις τέσσερις η ώρα, ο σύμβουλος της εταιρείας του Ντάνιελ επικοινώνησε μαζί μου. Τους έδωσα μόνο επαληθευμένα έγγραφα: αναφορές εξόδων, πλαστές εγκρίσεις, μηνύματα όπου η Βανέσα πρότεινε να μεταμφιεστεί το ταξίδι ως προσέγγιση επενδυτών, και την απάντηση του Ντάνιελ που έλεγε: «Η Κλερ δεν ελέγχει ποτέ τίποτα».
Μέχρι τις πέντε, τόσο ο Ντάνιελ όσο και η Βανέσα τέθηκαν σε αναστολή εν αναμονή της έρευνας.
Μέχρι τις έξι, το θέρετρο τους κλείδωσε έξω μετά την ανάκληση της εξουσιοδότησης της εταιρικής κάρτας.
Ο Δανιήλ έστειλε είκοσι τρία μηνύματα—απειλές, συγγνώμες, κατηγορίες και υποσχέσεις.
Το τελευταίο του μήνυμα έλεγε:
«Καταστρέφεις την οικογένεια της Λίλι.»
Τράβηξα μια φωτογραφία της κόρης μου να κοιμάται κάτω από τα φώτα του νοσοκομείου και απάντησα μόνο μία φορά.
«Όχι, Ντάνιελ. Θα τη σώσω από αυτό.»
0 comments:
Post a Comment